Ps: 2007 yılında yazılmıştı... Yazarından af dileyerek, bana saklı kalması gereken bu yazıyı yayınlıyorum...O kadar güzel ki paylaşmak ve çoğaltmak istiyorum...Teşekkürler.
Seni sevmek için seni sevmeye karar vermek yeterli..Çok kararsızmışım gibi gözüküyorsam da karar vermeye hiç fırsatım olmadı ki benim.
Sevmen için sevdiğimi söylemek yeterli mi sanırsın? O kadar kalabalık ki
dünyan, herhangi birine göstereceğin olgun reddedişlerinden, sevgimi
kabullenmezken sevgime saygı duyarak beni ezeceğinden korkuyorum. Çok küçük
olsam da yanında, sezemiyorum dünyanda hangi böcek kadar parazit ya da sevimli
olduğumu Tırtıl mıyım, kelebek mi; anlayamıyorum.
Söylemek gerekli mi? Cümle dediğin kurulduğu an noktalanacak olduktan sonra
nedir ki? Yankısı bile olmaz haykırışlarımın senin dünyanda; çok kalabalıksın,
çok. Sende kaybolmaktan korkuyorum.
Seni sevdikten sonra sevildiğimi düşünmek, hayal kurmak kokunu duyunca, gözlerine
dokununca... İçinde sana dair hayaller geçince uykusuzluğu kendinde hapsetmiş
olmak yanlış mı? O zaman da sonundan emin olamadığım ürpertiler sarıyorsa
bünyemi, ben çok mu zayıfım, demektir? Sen yokken seninle olmak ezilmek midir
yani? Değilse de, bilmekteyim; zira çok kalabalıksın. Duruşunda binlercesinin
hayat telaşını sergilemektesin. Korkuyorum büyük olmaktan da... Bine bin daha
katacağımdan korkuyorum sen küçülürken.
Asıl matemini, sahte gözyaşlarıyla dağıtmana sebep olmak istemiyorum. Seni
yavaş ama sürekli eriten gün ışığına, aceleci ama birden öldüren ışık darbeleri
sunarak saygısızlık edemem. Binlercesinden kaçı seni sevmeye niyetlenmişse, ben
onlardan biri olmamak adına mıdır nedir, zaten kendimi bulduğum yerden
dürtemiyorum yüreğine. Ritmini bozmaktan çekiniyorum ki dokunsam sen benim
ritmimi bozacakken...
Şimdi söyle, desem; cümle kur noktalayacaksan da... Çok mu kuru gürültü olur,
söyle? İçinde belirtili nesnesi olacağım bir cümle kur yeter ki, noktadan
esirgemem. Sen cümlemi noktaladığın vakit bil ki, iki nokta da ben
iğneleyiveririm kâğıda. Esirgemem ki hala kozadayım. Yoksa sen misin
kanatlarıma çizilen çiçekler, yoksa seni sevmek midir? Yoksa uçmak bir gün
sürüyorsa da, bütün günümü omzuna konabilmek için harcamak mıdır? Omuzlarında taşıdığın
o kalabalık dünyanda herhangi bir kuş olsam ne fark eder değil mi ya...
