Yapabilir Misin?

Söz dinler mi,
Durunca gözlerindeki buğu?
Ya da uzak olman değiştirebilir mi,
Dokunmanı?


Kanasa da hiç durmadan,
Engelleyebilir misin kırmızının siyaha dönmesini?


Ruhun askıda kalmış!
Kurtarabilir misin kendinden bildiğini?  12.08.2008

Kayıp Bir Ben

O kadar yalnızım
ve o kadar çok kırıldı ki 
Hayallerim 
ve o kadar çok akıttım ki 
Gözyaşlarımı 
Kayboluyorum farkında mısın? 

Senle Biten Yalnızlığım

Yalnızlık içine sinmeli önce

Sonra durup bakmalısın geçmişe

Kurtarmanın sonuçsuz kaldığı

Zamanlardaki gibi…

Durdurmak yetmediğin de

Satırlara sarılırsın

Satırlar da az gelir ki

Kelimelerin tükenişinden midir?

Kendi bencilliğinden midir?

Bilinmez…

Yeniyi seversin,

Sevmek ister için.

Doğru diye sarılırsın,

Ve sadece dualar çözüm olur,

Ne olur diye başlayan cümlelerine!

Sen ki yalnızlığı üstüne bu kadar yapıştırmışken

Şimdi iki kişilik bir mutlulukla sarhoş olmuşsun

Bitmesini asla istemediğin, bir rüyaya yatışından da mı

korkmazsın o minicik yüreğinle?             

Aşk korkmazmış öyle derlerdi!

İstediğini, istediğin gibi söyleyebilmekmiş aşk!

Aklımdan geçen en güzel,

Hatta başkalarını korkutacak cümleler bile kurdum da,

Bana mısın demedi!

Durdum ve mutlu oldum

Her yerimle mutlu oldum karşısında.

Ben ilk defa ve uzun zamandır mutlu oldum ve mutlu uyudum heryanımla…
28.02.2007

Fazla...

Bu bekleyiş bazen çok fazla geliyor, 

Ağzımdan taşıyor hasretin.

Kör bir bıçağın, 

Kalbime her gün dakikalarca işkencesi gibi...

Kaç kez daha günlerin bitmesi gerek?

Bir Başka. . .

İşte durdum karşında da

Ağlayamadım sustum sadece

Özlemenin nasıl bir şey olduğunu

Bu kadar yakınımdayken ilk defa tadıyorum

Yani ben çığlıklar atmak istiyorum da

Sevinçten olmuyor belki de, susuyorum…

Seviyorum seni …

Milyonlarca kez söyleyebilirim

Hiç sıkılmadan hiç durmadan defalarca hem de…

Anlamsız mı gelir çok duyunca

Bence her söylenişinde yine durur yerinde

Aşk tadın da, sen tadında durur…

Yalnızlık Tadında

Yalnızlıksa adı; bırak öyle kalsın

Hep durduğu yerde duracak, üstünü kapatsan da

Görmeyen yerlerini acıtacak.

Dokunamadığın yerlerde çoğalacak!

Biriktirmekten başka neye çare olabilir ki,

Kaçmak!!!

Bütün düşüncelerden, bilinene olan nefretten …

Yalnızlıksa adı; bırak hepsi sana kalsın

Olmayacağını kabul etmektir belki de cevabın

Olmayacağını bilerek bulaşmaktır belki de başka birine

İhtimallerin dahilinde izin vermektir

Çoktan vazgeçtiklerine …

Hem de yalnızlık tadında durduğu sürece...

Paramparça !!!

Sil baştan alalım satırları

Hiç olduramamış gibi dursun her şey karşımızda.

Yeniden olduramayacağımızı bilerek bulaşmayalım,

Son kalan ruhlarımıza…

Sen o büyülü sahne ışıkları altındayken,

Ben sildiğim çocukluk hatıralarımı

Başka şeylerle doldurmaya uğraşacağım.

Olmayacak çünkü paramparça…

Sesin gelsin kulaklarıma

Ahhhh o sesin ki yerle bir ederken içimde duranları

Ve her şeyden sonuna kadar tiksinme hakkım da varken

Ben paramparça olmuş her şeyden tiksineceğim

Sonuna kadar…

Olmayacak çünkü paramparça…  25.11.2006

                                           

Hüzün İstemem Gölgelerde...

Bilinmezle yaşayamam, sınırlarda yaşadığım kadar. 

Olacaksa en büyüğü olsun isterim, olacaksa sadece bana olsun isterim. 

Olacaksa; sadece sen ve ben olacak cümleleri isterim. 

Olmayacaksa baştan almam satırları, 

Olmayacaksa hayallere dalmam yeniden,

Olmayacaksa olmayacak kadar olsun isterim. 

Ben isterim herkesin istediğinin aksine, terslikler isterim… 

Seni isterim yanımda kalacaksan,

Ben çocuk olacaksam aşkta; senin her milimini isterim.

İçinde aşk olmayan bir hücrenle bile gelemezsin bana,

Gelme...

Hüzün istemem gölgelerde… 

Olasılıkların kadar olmadığını gördüğümde!!!

İstemem sadece bugün ise

İstemem yarım olanı,yarıda kalacak ise...

Olmuyor...

Olamaz kimse, ne sen gibi, ne ben gibi

Biz olamam bir daha kimseyle!

Kimse sen olamayacağı gibi,

Ben de eskisi gibi hissetmiyorum.

Korkağım, güvensizim, vazgeçenim!

Senin gibi bir aşktan geçtikten sonra

Her aşk; genel geçer duruyor yüreğimin kıyısında...

Herkes önemsiz kalıyor, 

Herkes senin gibi olsun isteniyor!

Ama yerin doldurulamıyor, dolmayacak da…

Git demeseydim de kalsaydın ömrümce

Kalabilseydin sonsuzca, sonsuza varıncaya…

Aynada ki...

Sorunsuz zannederdi

Yasadıkça anlamsızlaşan hayatına baktıkça

Gözleri daha bir uzaklara daldı

Gitmekti amaç

Ama şimdi oturduğu bu yerden kalkmaya

Bile mecali yoktu

Dışarı baktığında

Eskiden ne güzel görünürdü

Kaldırım taşları, betonlar,

Adım adım yükselen tepede

Güneşin doğmaya çalıştığı zamanlar

Ya şimdi ne olmuştu?

Unutulur muydu geçmişin çirkinliği?

Acılarının derin izleri?

Ya o geçmişten çıkarmaya çalıştıkça dibe batan varlığı?

Adı vardı aslında

Birileri söyledikçe hatırladığı

Kirlenmeye yüz tutmuş aynasında suratına bakarken

Onu gördü

Unutmaya çalıştığı

Adını yıllardır söylemediği

Sesini bile duymaya gücü olmayan

İçindeki nefretini gördü.

Bastıramadığı gözyaşları süzülürken

Nefes almaya çalışıyordu

Bu bır yanılsama mıydı?

Yoksa gerçekliğin bir görüntüsü mü?

Yatağına koşup yastığa gömüldü

Şimdi hıçkırıklarını duyabiliyordu

Bitsin istiyordu bir yandan da

İyice tüketmek…

Tüketemediği zamanlara da

Küfürle karşılık verirken

Ezdiklerine de acıyordu

Ama en çok kendine

En çok gidenlere

Çoğu zaman gidemediklerine…
19.09.2006

Eksik !!!

Eksikler can sıkıyor

Eksikler mide bulandırıyor

Eksiklikler hep eksik kalıyor!!

Gibi . . .

Geçti...

Her şey gibi,

Hiç olmamış gibi,

Hatta bir daha olduramayacak gibi...

Geçti gökyüzündeki yağmur,

Duruldu fırtınalar,

Duruldu yüreğimin yangını…

Yer değiştirdi,

Dönüştü yokluğun!

Yokluğun anlamsızlaştı.

Hatıralar kaldı bir şarkıya takılan,

Bir gülümsemeyle beraber

Geride kaldı her şey gibi…

3.5 Saniye

Bir tavlanın taşları gibi

Kuralları bozan ve birbirini kırmadan

Oynadığımız bir oyun gibi...

Birlikte bir heyecanı paylaşan

Çocuklar gibi gülücükler saçan

Ve bütün bu anları 4aydır

İnanılmaz güzel zamanlara çeviren

Sen ve ben gibi...

Bir ağacın gölgesinde

3,5 saniye uzunluğunda

Öpüşmek gibi

Ya da her gördüğümde

Her hücremi harekete geçiren

Aşkın gibi...

Kalemim, kağıdım gibi

Güneşli bir günde elele

Ve ben huysuzlanırken herşeye

Söylenmemiş tüm cümlelerim kadar

Seviyorum seni...
10.06.2007

Sessiz / Sensiz / Ölememek

Her uyanış bir aldanış sanırım içimden çıkıp da konuşamadığım gibi

Görünen yanlarım da yaralı, herkes sorduğuna göre…

Çözülmemiş olayların pençesinde kısılıp kaldım

Aylardan kasımdı.

Sen yoktun düşünür olmuştum hiç gerçekten var edebildim mi seni?

Ya da sen hiç olabildin mi kendin kadar?

Değişen şarkılar denedim de 3.dakikadan sonra sıkılır oldum

Sessizlik zaten öldürücü…

Kısılmak dedim ya anlatılır mı diye düşünüyorum?

Boğuluyorum deyince çözülmüyor anlaşılan, anlatan bu değil çünkü

Kalbimde –ki zaten çok küçük- sürekli çizikler atan bir neşter var sanki kanıyorum

Soluk borumla midem arasında her daim devam eden bir sıcaklık ve rahatsız edici bir şey yemişim hissi

Beyin mi dersin kafa mı düşünce mi adını sen koy,

Orada 35bin makine ayrı ayrı çalışıyor ve hepsi bir diğerinin gürültüsünden huysuzlanıyor

Ve ben vücudumu hareket ettirmek için 5 insan gücünde yoruluyorum.

Değişen insanlar denedim de 4.den sonra sıkılır oldum

Sensizlik zaten öldürücü…

Yazılar yazıyorum

Saçma sapan her kelimeyi bir diğerinin arkasına iliştiriyorum

İliştirdiklerimden bile rahatsız oluyorum ama silmiyorum eskisi gibi

Kalsın diyorum bu da böyle kalsın

Kabullendim sanırım

Benim kendimi terk edişimi kabullendim yani

Ölümü denemek için 5kez düşündüm

Ölememek zaten öldürücü…
28.11.2006

Sonrası Kalır...

Bi çığlık sonrası karşılaşmak

Senin olasılıklarınla,

Önce geçmişi, sonra geleceği altüst etmenle alakalı

Bu heyecanım…

Heyecanım; her gün biriktirdiklerimizden,

Ellerinin ellerime olan etkisinden

ve daha yaşanmamışlıkların düşüncesinden...

Sonun başı...

Kalbin ellerine gömülmüş!

Ağlayan hiçbir yanına değmemiş gözyaşların.

Ne kadar sahtedir ki renkleri,

Hadi vazgeç başa saralım...

3 nokta !

Bıraktım yazmaları

Bıraktım düşünmeleri

Soluksuz kalıncaya kadar beynim

Sadece susmayı yeğledim

Susup durulmasını

Durulunca da unutmasını . . .

Tozlanmış her şey aslında!

Çocukluğumdan beri ne çok insan(arkadaş-dost-tanımlayamadıklarım) gelip geçti hayatımdan. Ne çok tanıdım, ne çok inandım, ne çok üzüldüm ayrı ayrı hepsine. Sonrasında gidenler oldu, gittiklerim oldu, vazgeçmek istemeyip zamanla koptuklarım oldu, direnip sonuna kadar terkettiklerim oldu, herkes vazgeçti, herkesten vazgeçtim...Her şey bitti, tozlandı ve minicik yüreğimin raflarında hepsi için ayrı ayrı sayfalar kaldı geriye. İçlerinde yaptıkları iyilikler,acıttıkları üzüntüler, zamanla oluşmuş anılar bıraktılar. Son cümlelerini de koydum bitiş sayfalarına…

Bana kalanları yazma fırsatı bulamadığımı yeni anladım daha bugünlerde aklıma düştü!Hepsinin sonuna yazmam gereken, ana fikirleri doldurmamışım çünkü dönüp dönüp aynı olaylarla, aynı gölgelerle yollarım kesişti. Suratlar değişse de, olaylar değişse de, yaşattıklarının, yaşadıklarımın hissettirdikleri hep aynı kaldı. Geriye benden daha büyük bir boşluk kaldı. Sorguladığım zamanlarda yalnızlık kaldı. Ve onlardan acı tatlı anılar kaldı.

Son sözleri yazmanın bugünlerde tam zamanı. Hepsine teker teker elveda demenin, ruhumu da onlardan özgürleştirmenin,onları da benden tamamen koparmanın belki de tam zamanı işte…

O zaman gidenlere, gittiklerime son kez elveda!!Elveda geride kalanlara… İyi ki hepinizi tanıdım, iyi ki iyiyi de, kötüyü de, üzüntüyü de, birlikte mutluluk çığlıkları da atmayı öğrettiniz bana. İyi ki de bir yerlerden çıkıp geldiniz ve parmaklarınız hayatıma dokundu. Teşekkür ederim izler için! Teşekkür ederim her şey için =)

ÖĞRETİR !!!!!!!!!

Hayat;

Seversen öğretir,

Sevmezsen ödetir,

Çok seversen kanatır,

Az seversen kaybettirir ama eninde sonunda öğretir.

Korkularını karşına çıkarır, kaçtıklarınla yüzleştirir, ezdiklerin kadar ezer ama eninde sonunda yaşatır !!!

Herkes kendi payına düşeni yaşar işte, aldığın kadarını veremezsin, verdiğin kadar olmaz istediklerin ama eninde sonunda kabul etmeyi öğrenirsin. Payından fazlasını istersen zorlar, zorlanmaktan keyif almaya başladığın anda gerisi hep daha fazlası olarak devam eder. Ya kazıyan olursun kendin için, yada başkaları için kazınma tahtası olmaya devam edersin. Her seçim kartı başka bir kartı bırakmayı gerektirir, çocukça hepsini isteyemezsin başkalarından! İstediklerin için verebileceklerin nedir? Bu dengeyi oturtmadan kalkışmamak lazım büyük sözlere, sözlerin kadar varsındır, davranışların kadar yoksundur çünkü.

Ya katili olursun içindeki kurbanın, ya kurban olursun içindeki katile inat ama hep bir taraftasındır. Tarafsız olunmaz, olamazsın! Denemeye çalıştıkça battığını görüp, batmamak için yeminler edersin, en çok yemini ettiğin anın, en çok battığın ana ne kadar denk geldiğini görsen kendin bile şaşırırsın.

Mutluluklar saniyelik, nefretler yıllarca akıp gider bu şehirde. Herşeyin oluru vardır sen istedikçe, herşeyin oluru kalmaz karşındaki vazgeçtikçe… Biri ister, biri kaçar! Biri kucak açar, birinde kart kalmamıştır tek kullanımlık bile olsa yada kullanmak istemez senin için…Sen kimsin ki benim olasılıklarımın içinde? Sen kimsin ki gözyaşı bırakıp gidensin ve yine sen kimsin ki içimdeki mutsuzluk bahçesine yeni bir çiçek ekip kaçarsın? Kaçtığın kadar bağlanırsın, kaçtıkların kadar şereflisindir, kaçırdıkların kadar kucak açansındır, aslında sen hep karşındakisindir de bunu sana bir söyleyen yoktur bu cümleler içinde!

Bir varmışsın bir yokmuşsundur bu evrende! Sözlerin kadar varmışsın, davranışların kadar yokmuşsun!İyi ki bir olmuşsun bir olamamışsın...

Renklerin Kayboluşu...

Hapsedilmiş bir kalp benimkisi, gidişinle parçalanmış olan...

Nefes almaktan öteye gitmeyen vücudum için hangisi daha mantıklı bilmiyorum...

Gündelik işlerde aklım

Verilen görevleri yerine getirmek ve biraz olsun sensizliğimi unutup oyalanmak niyetindeyim

Şarkıların sözlere dökülmemiş hali beni anlatır mı diye düşünüyorum ?

Melodi daha tanıdık geliyor,

Tını işte...

Ellerim hergün yazmaya çalışıyor, yüreğim haykırıyor, aklımsa toparlanıp çıkamıyor

Bu karmaşanın içinden...

Yardım yok sahipsiz her yanım

Sen yoksun diye mi bütün renklerin kayboluşu,

Ve gecelerin bitmek bilmez uğultusu.

Uyumak ne kadar zorsa; güne uyanma isteği o kadar imkansız

Gözlerim kapalı sevgilim senin olmadığın bu şehirde

Ve kokular hep yabancı sen yoksun diye...

 PS: tozlanmış bir sayfadır...

Oynamıyorum !!!

Sıkıldım 
Ve oynamıyorum !!!

Ne körebeyi seviyorum

Ne saklambaçı

Ne de kaçan kovalanır, kaçmayanın da vay haline durumlarını...

O nedenle ben çıkıyorum bu oyunlardan artık oynamak istemiyorum =)

Ps : 06.06.2010 

 ben bu arı halinde ki dinozoru da yer bitiririm bzzzzzz (hihihi)

Vazgeçemiyorum ki kaçmakla...

Vazgeçemiyorum ki kaçmakla... 

Olmuyor işte 2.deneme bu,savaş yeri içim  

3.dakikada olacak =)                                         

Oldu mu 3 asır boyunda kalacak!!  

Kalabilir mi?  

Söylenmemiş gibi yapılabilir aslında  

Herşey olduğu yerde...  

Ve olduğu gibi durabildiği sürece!  

10-19-28 Saydım bak 

Şimdi de 9 var

Çıkan 9 Kalan 0  

Kalan bir sen Bir ben 

Bir de uyumlanamayacak bir biz

Ben isterim sen vermezsin 

Sen istersin ben kaçarım 

Biz isteriz o vakit kimse durmaz yerinde!

Eyvah! der içim  

Eyvah! dersin 

Yazık olur 

Yazık ederiz diye korkarsın  

Yazık edemeyiz diye ben hayıflanırım  

Sen kırmızıyı seversin minik ayak parmaklarımda   

Ben senin beni sevişini severim    

Sen gülersin   

Ben kahkaha atarım  

 

Ben kaçarım 

Sen kovalarsın değil mi?  

Sıra bana gelince ben oyunbozarım  

Yine sana doğru kaçarım. 

Ben çocukluk yaparken, 

Daha çocukça gelirsin bana  

Çiçek açarım sana  

Papatyanın yaprakları çift gelir ellerimize 

Ellerim ellerinin içindeyken vazgeçeriz saymaktan  

Ben rakamlara takılırım  

Hayallere uçarım,  

Sen tecrübe ettiğin gerçeklere  

Sonra gerçekler ağır gelir!  

Uykuya dalarız...  

En tatlı yerinde uyanıp melaba derim 

Sen gülümsersin  

Ağzımı doldurup taşıracak kadar 

Severim ama sen korkarsın... 

Ben daha çok korkarım!!!